راستي راستي ياس بوي مهرباني ميدهد ها ... يكي ميگفت ارغوانياش محشر است ... راستش تا به حال ياس بو نكرده بودم ... ديروز آمد و گفت: برايت ياس آوردم ... چه عطر خوشي داشت ... بوي ياس تمام دلم را برداشت ... عطرش توي تمام رگهايم جاري شد ... جاري شد و من مست شدم ...
جاري شد و من دلتنگ شدم ... جاري شد و من بيتاب شدم ... و فاصلهي من تا يادآوري آن اتفاق، همين مستي بود و دلتنگي و بيتابي ... راستي ياس پرپر ديدهاي؟! ... ياس كبود؟! ... ياس سوخته چهطور؟! ... ديدهاي پهلوي ياس بشكند؟! ... من نميفهمم ... ميشود به من بگويي پهلوي شكسته دردش بيشتر است يا دل شكسته؟ ... من نميفهمم ...
در كه آتش بگيرد، ياس كه پرپر بشود، علي كمرش ميشكند، نه؟ ... مادر، مقدس است، عشق هم ... عشق مادر به فرزند كه ديگر زبانزد است ... حالا اگر آن مادر، فاطمه باشد و آن فرزند، محسن ... آسمان هم قد خم ميكند از اين داغ ... ديگر قلمم ياري نميكند ... بوي ياس ميپيچد و چشمانم را تر ميكند ... راستي راستي ياس بوي مهرباني ميدهد ...
